İstanbul Ağlardı

Biraz hüzün biraz kederdin

Kalbimde tartılsan sonsuz İstanbul ederdin

Başına buyruktun,uçarıydın

Boğaz vapurları gibi çeker giderdin

Saçların Marmara'ya yayılmış denizdi

Beni kendine meftun eden

Bir İstanbul, bir gözlerindi

Yüreğimde yerin Üsküdar kadardı

Gözbebeklerinde daim güneş yanardı

Başını omzuma koyup bazen ağlardın

Sonra gri bir yağmur yağardı

Mendil satan küçük kız ağlardı

Ben ağlardım

İstanbul ağlardı