İstanbul Boğaziçinde

Islak ve yorgun İstanbul akşamı

uykularımda nefesinin sıcaklığını

duyumsadığım birşey

sırra kadem basmıştı,

Gecenin karanlığında oynaşan

__soluğu göğsüme takıldı,

kusursuz güzelliği ?aşk şiirinin

bestesini' okuttuğu bugün.

?Ebruli piyano' ay ışığı altında

ay yüzüne, çok geçmeden

beyaz martı kondurmuştu,

Ceylan gözlü perim, gamzelim;

karşımda bana dönüp baktıkça

aman tanrım! bu kadar mı güzel olur

dedim kendi kendime.

Sonra ona doğru yöneldim

ten vurgun, can vurgun

kıvrımlı dokularından

öpücüklere boğmak istedim

gönlümün pır pır edişinde.

Ne zarif, ne tatlı melek

çakır keyif mi, sarhoş muyum?

yüreğim yüreğine aktı,

aşkıyla şakıyan dilim,

çiçek bahçesine dönmüş

mutluluklar benim olmuştu.

Ellerimin arasından kayıp giden kadın,

sonra nasıl oldu bilemedim

kendini boğazın dibine bıraktı

bense ardından atladım

denizin uçsuzluğuna bakan

yerlerinden yetişir umuduyla

çok rahat, çok özgür

kürek çektim, tüyden hafif bir sandalda.

Denizin üstünü örten, kalın bir yorgan sis

çevremi kuşattı çepeçevre,

denizin üzerinde hızla ilerledim

ilerledikçe rüzgârlar dans ediyor

bize doğru haykırıyordu,

öyle bir sevda ki ey canım ey yâr!

bakmadım bile gerisin geriye...

Şimdi bir sevda acısı düşmüştü içime,

bir rüya görmüş uyanmıştım herhalde,

ama gel gör kalbim,

gözlerindeki engin maviden kaçamadı

çaldı gözümün bebeğinden uykuyu.

Beyoğlu/Efes Otel/Haziran 2008