İstanbul Gibiyim

İstanbul'da gün bugün

Gün olup keskin cümlelerle kesiliyor sesim

Ah o güzelim aşk olmasa !

Bildiğimiz özlemin den hali çekimi

Mesela yağmur kırılması

Tuza köpüren deniz

Varsın renk renk sussun ebrularım

Suda öylece dursun

Ruhumuz sağ olsun be canım

Sol olsun deli mi ne olsun aşk

Dizelerin kimi gelinlik kız gibi

Kiminin göze gelmiş zamanları saçlarından uzun

Hemen gelsen diyorum yanımda olsan;

İstanbul'un her yerine küstüm bugün konuşmuyorum !

Yıllara gidince insan

Yüzünde kayıp gülümseme bulunur

Bu yüzden bu şehirde zaman yok

Hala iki yüz bir aşk'a durmuş günleri

Hisar'da taş olmuş tarihin ruhu

Başımda bir Anadolu bir Selanik türküsü

Yürüdüm yürüdüm denize uzak vapurun üstü

Bahaneler uzattım martılara almadılar yalnızlığımı

İstiklal Caddesi'nde salıverdiğimiz mutluluk

Yalıçapkını sırtlarında koyu yeşil ertelenmiş

Bakışlarımdan öptüm öptüm kuşları kuş gibi

Şiirin içinde uçuyorlar bak!

Beni yağmura ver !

ya da boş ver

İçim ana dolu

İçimde asal sayılar !

Anılar yalnızca anılara bölünüyorlar.

Bana doğru yaşa sen yaşa..

Satır arasından kılıç çekerek geçmişim

Tarih gibi beklerim be canım

İstanbul gibiyim..

Dünyanın orta yerinde Markiz yalnızlığı bu

Yenileyip umudu eskileri vermem sana hey gidi Levi !

Antikacı Levi İstanbul Caddesi gibi yaşlanmışsın

Sattığın eşyalar gibi sende kalmışsın hayattan

Sevdiğim şiir yanımda değil

Kanatlarımda şehirler tıka basa

İçmedim, gitmedim Balık Pazarı'na ne işim vardı sensiz?

Gözlerim dalmış denize

Hayalinle karşılıklı oturuyorduk

Masamızda yatıyordu yine memleket

Bir bilen yaklaşıp sordu;

Görünmüyor sazendeniz?

Kulakları çınlasın günlerin dedim içimden

Issız mavi özledim seni Pier Loti'de..

Böyleydi İstanbul; sen ben kalabalığı işte!