İstanbul Kokusu

hayallerime asılan yüzünü

bu şehrin yalnızlıklarında arıyorum

giderek büyüyen sessizliğim içinde

güz çiçekleri dikmek istiyorum

nicedir kabuslu uykular çiziyor

yaşadığım sevinçleri

her şey siyah bir rüya

boşluğa asılı

bir martı çığlı uyandırır

solgun bir gün ışığında

hayatı yeniden yaşatır

sonra senin masum gülüşün

bir dal beyaz gül

merhaba sesin

eskimez albümler gibi

ruhumun birazı mavi birazı sen

vakti gelmiş açmış çiçekler

en güzeli İstanbul kokuyor ....