İstanbul Yardım Et Ne Olur

İstanbul çok bekletmişim seni biliyorum.

Ama geldim burdayım şimdi...

Seni tanımak bir heyecan...

İndim maviliğine bu gün.

Martılar ordaydı...

Balıkçı tekneleri, simitçiler onlarsız olurmu hiç.

İnsanlar yüzleri yabancı, aceleci hepsi.

Yosun kokuları vuruyor esen rüzgarınla bana.

Deniz biraz kızgın bu gün.

Belki buruk o da ben gibi...

Bir sen yoktun yine yanımda , bende olmak istemedim sensiz.

Daldım uzaklara istanbul,maviliğine daldım ...

Seni aradım uçsuz bucaksız maviliklerde .

Gel...

Ne kalabalıksın istanbul, ne büyük...

Yorulmadın mı hâla...

Ne güçlüsün istanbul imrendim sana.

Bense yalnızlığımdan yoruldum istanbul.

Aniden kız kulesi belirdi gözümde hayallerden kurtulunca.

Denizin ortasında yalnız o da...

Hiç olmazsa maviliklerinle sarmışsın onu ne şefkatlisin.

Yardım et bana da istanbul !

Belki yabancıyız birbirimize ama yardım et ne olur.

Sende çağır onu ...

Bir o mu fazla gelir sanki sana , kırma beni.

Ben son sözümü sölüyorum ona istanbul sıra sende .

Senle daha güzel istanbul ,senle daha mavi , senle daha masum ...

Susma istanbul ne olur .Bir şey söyle...

04.05.2009 / 00:30