İstanbul Yüzün

yüzün ne güzel

en duru

çiçekleri çok seven ellerini

saklama

ah ..sen anlat

binlerce göz gördüm

binlerce yıldız taşıyan gök

neden sönük

yanında

düşünceli yüzün

neden ışıltılı böyle

yaralı bir kalbi taşıyorsun

yumuşacık sesin

sonsuz hayatları çağırıyor

sen anlat

bilmek isterim

efil efil esen yeli

tenine değen sessizliği

ürkek sokulan bir çiçeğin

leyleğin yuvasında açışını

bu akşam

gökyüzünde bir festival

ışıklı ışıksız tepeler

bin bir desen

şekil renk

alır başımı

koca bir yüzük İstanbul

parmağını kıskanırım

zambak kaplı yüzün

zambaklarla süslü yakamozlar

bu akşam

bir mola vermek isterim

İstanbul çağırır

ölgün ruhuma üfürür

çiçek zambaklar ..

24.04.2008 / Çengelköy