İstanbul'a Davetiye

hey gidi istanbul nerelerdesin

ayrılığının gerçeğinde geçen yıllarda

senin olmayan yollarda yolcun olsam da

bak her gün gözlerime çöküyor sisin

hey gidi istanbul nerelerdesin

bıraktığım gibi misin hala nazenin çıtıpıtı

yine tekerleme tekerletir misin çocuklara

benim için oo piti piiti

yada gelsem ayacıklarım için

taş kaldırımlarını yumuşatır mısın

kızkulesi'nin ballı dudaklarında

felekten bir gece yaşatır mısın

hepsini yaparsın biliyorum

çünkü gönlünden geçerken

gönlümden geçer gibi duyulur bana sesin

hey gidi istanbul nerelerdesin

hala kaçak yollardan

suriçi'ne bir kaç çivi çakar mısın

gül tabututdur diye seni asırlardır taşıyan

ulvi minarelere sarmalanıp

kandil geceleri arşa doğru çıkar mısın

bizi burukça gülümsettiği gibi yosun mu kokar

yalılar üzerine döktüğün gecekondu sosun

hey gidi istanbul nerelerdesin

bağlanıp kaldın mı yoksa boğaza

yedi tepeden bir türlü aşamadın mı

yalvarırım söyle -bir gün olsun-

beni yaşamadın mı

yaşamadınsa nedir bu bana doğru

süzüm

süzüm

süzülen

mersiyen yasın

hey gidi istanbul nerelerdesin

yeter artık bana gel de

istersen cihanın tüm kentleri senin köyün olsun

bak yalvarıyorum istanbulum

gülüm gülzarım bağım bostanım

yüreğimin şehri şehir yüzlü destanım

ister köprünü üçle beşle

istersen on tünele başla

ama illa ki gel artık

yoksa ha öldüm ha ölecem haberin olsun

hey canım istanbul gel

bırak Allah aşkına

millet nederse desin

(11.04.2006-Bursa)