İstanbul'dan Elma Kurduna Masallar
ay anlatır elma kurduna
evladiyelik masal
gök iki büklüm olmuş sırtıyla
yayar boğaza gözlerinin lacivertini
iskelede selamlar insanları
dudaklar martı çığlığı
güvertesi hüzün kaplı şehir içi vapurları
kahır tüter cigarası
demli çay kıvamı dalgalar
dişler kız kulesinin mor saçaklarını
sövercesine döver balıkçıların kanat sesleri
tinerci çocuk gölgelerinin yığıldığı surları
suların ezgileri dans öğretir şehrin şavkına
rıhtıma bağdaş kurmuş
bedeni yanık Haydarpaşa
kucağında anı dolu
Anadolu yapımı tahta valiz
kulağında sahipsiz Nazım Hikmet
dilinde gurbet sayıklaması
gelen kırmızı giden siyah karanfil
bakışlarında biçare memleket
dikenli tellerde asılı kumru kanatları
tarihi yarımada minareleri
koyu sohbette Topkapı'yla
bir kadın
avuçlarında yüreği
çıkarken Karaköy'ün arsız yokuşuna
yırtılmıştır romanının ilk sayfası
tek yıldızı düşmüş
farelerin papatya falı baktığı
nursuz suratında tanrıların cirit attığı
sol ayağı aksak yaşlı Agop'un
köhne ve meleksiz otel odası
ki
umrunda mıdır sanki
günahkâr yıldızların gezindiği Beyoğlu
ve koynunda şeytanın soyunduğu mekanlar
Eyüp'te sabahçı kahvesi
asfalt döşeli sağı cami
toprak kaplı solu amale pazarı
ortası sarıklı insan panayırı
tepeden seyreder Pier Loti
burnunda ter kokusu
bir çocuk aktarırken
boya sandığına dizlerindeki kanı
merhem diye sürmekte
elindeki nasıra babası
Sirkeci garında genç bir kız
rüzgâra yenilen eteğine sarıldıkça
kondüktör uçsun diye etek
habire düdüğüne üflemekte
makasçı bir elinde levye
diğeriyle silerken siyah terini
bir ana tülbentine sakladığı evladını
pörsümüş memesiyle emzirmekte
bir an önce gelsin isteyerek Bulgar treni
boynu bükük Moda’nın
Barış’sız bakışlarında dertli adalar
yük ağır
atların bacakları çelimsiz
yetmez gücü faytonların
gece gündüz taşımaya maviyi
Sait Faik’in öyküleri uçmasa
makyaj yapmış güneş
üzerinde turuncu entari
bırakıp denizin narin göğüslerini
göğe yükseldiği anlarda
çorbacı Selim'in son müşterisi
sarhoş bakışlarında Orhan Veli
şiirin tanrıçası kim diye düşünür
madam Eftalya’nın kızları tutuşturdukça tenini
İstanbul esneyip uyanmakta
Galata köprüsünde balıkçılar
Cağaloğlu’nda gazeteler
Eminönü’nde simitçiler
Yenicami’de güvercinler
Kapalıçarşı’da başaklar
Gülhane’de evsizler
ve kimsesiz ceviz ağacı
ay anlatır elma kurduna
sana ait masallar
ey sevgili
ciğerinin alt köşesini
tam alt köşesini
uzatır mısın
sana hasret
bırakılmış dudaklarıma
sadece istanbul kadar
açım sana
---------
çaysız_şekersiz ve bademsiz / Ersin Başeğmez
uykusuz_kalemsiz ve denizsiz/ Erkan Cem Arslan
İstanbul/25 temmuz 2020 05:32 _İzmir
---------