İstanbullu Bir Adam/ Hikayenin kahramanı

İstanbul'un tarih kokulu nefesinde

Kendimi arıyorum

Tam buldum derken

Tarih sayfalarında kayboluyorum

Eminönü'nde bir Emirgan'da

Ya da bir hisar dibinde

Tam ensesinden tutuyorum

Bir çocuk gibi

Ağlıyorsun, kaçıyorum

Bir hayalin peşine

Bir roman kahramanı oluveriyorsun

Surları fetheden, Kapıkulu Askeri olmuşsun

Bakıyorum bir güzelin kapısında

Elinde laleler bekliyorsun

İşte tam burda teslim oluyorsun

Hoş geldin burası ''Yalnız âşıklar sokağı''

Birden Bey oğlu oluveriyorsun

Üsküdar'da da aşkın yaveri

Ne kolalı gömlek ne de payton

Yayan gezerken aşkın tüm sokaklarını

Aşiyan'da tutuklanıyorsun, ömür boyu

Çengelköy'de giriyorsun mahpushaneye

Müebbet müebbet yiyorsun

Kader arkadaşların hep kırık kalpler

Ranzada uyurken gözlerin

Ruhun Piyerloti'de

Çay bahçesinde çaycı başı

Demler demler sunar şiirimsi gönüllü aşkı

Dimağlarda şiir tadı, kokusu İstanbul kokmalı

Küf kokar biraz İstanbul'un duvarları

İçinde bir adam saklı

Hala kendini arıyor

Bilmem, hangi romanın kapağında saklı