İstanbul'un Kaburgası

Sen İstanbul içindeysen başka hiçbir kente şiir yazılmaz

İstanbul kadar dokunmazsın belki içime

?ama-

Çıkmaz sokaklarına yüzünü resmedip içimdeki kente sığınırım.

İçimdeki kente hiçbir suret yakışmıyor ne zamandır

Ve neden bilmem kelâmın dudaklarıma dokunmadan silinip gidiyor.

...

Daha çok uyku haplarına cümleler biriktiriyorum

Gecenin gündüze hapsoluşları suskunluğumu dizginlemiyor.

Sana yazılan tüm cümleler birer yalan

Dilinden dökülen zehrini saçtıkça etrafa

O tarifsiz amacın geliyor aklıma.

-aklım-

Hokkabaz gözyaşlarının tesellisi

Dudaklarıma dokundukça bir kenti daha yok edip

Tiksiniyorum...

Umut dudak tiryakiliği gibi bal çalıp dolanıyor gecenin eteklerine

Hiçbir şeyim diyorum ya

Mutsuzluğun dibe vurmuş görüşmeyeli, hiçliğim

-hoş geldin-

İyi ki geldin

Geç kalışlarını özlemişim.

...

Kaburgandan yaratıldık diye nedir bu anlamsız tavırların

Hayat ikimizi de aynı tabuta sığdırmayacak mı?

.