İşte Benim Zindanım

Şair olunca dile yakışmıyor beddua

Farkında mısın bilmem köle değil insanım

Can kulağınla dinle ne diyor sessiz doğa

Etten kemikten olan hak vergisi bir canım

Kesseler şu boynumu kanım bir damla akmaz

Atsalar cehenneme inan ki böyle yakmaz

Bu benim çektiğimi esirler bile çekmez

Dört duvar mahpus hanem duygular da zindanım

Dört gözle bekler oldum ecel kapıyı çalsın

Böyle yaşamaktansa varsın canımı alsın

Bu hayat sana cennet mirasım sana kalsın

Dallarımı kıralı sızlar oldu her yanım

Dokunsalar kırk parçam yerinden dökülecek

Üfleseler saçaklar kökünden sökülecek

Erciyes'e benzerdim fiskeden yıkılacak

Bitip tükendim gayrı baki kalan imanım