İşte Bizim Hikayemiz

sadece giden mi ağlar hep

kalanın sürgünüdür aslında el/vedalar

cüretsiz dir bazen kalemim

kaç kalemim orta yerinden kırıldı

sayamadım

bitiremedim sol yanımda ki seni

adını ezberleyip sessiz haykırdığım

denizlere ç/aldım gözyaşlarımın t/uzunu

ve sen beni uçan kuşlardan soracaksın

yakamoz ışıltıların da parlayan yıldızlardan

dolunay serinliğini bir çıra sıcaklığına s/attın

sen ne kadar sarmala san buz tutmuş yüreğimi

güz yorgunu sensiz günlerim salkım saçak

oy sevdasına dargın olduğum

gururundan izin almaksızın ağla

bütün hikayeler bir varmış bir yok/olmuşlarla başlar

/bizim öykümüzde doğmamış çocuk masallarıyla başladı ve bitti/