İşte Böyle Gelirmiş

Fırtınaya oda dayanamadı

Yenik düştü....

....ki koca çınarın aklında bile yoktu.

Devrilmek..

Ne kökleri tutabildi onu

Nede devasa gövdesi

Önce kuşlar kaçıştı

Sonra yaprakları soluklanamadı

Son yaprak düşerken dalından

Fısıldadı..

Böyle gelirmiş demek ki

Ölüm dedikleri...

Bulutların raksı vardı gökyüzünde

Sandal da bir adam

Ondan başka kimse sorgulamadı bulutları

Şairdi .!

Son kadehini dipleyip

Son sigarasını tüttür dü

Yazdı yazdı son yazdıkları..

Böyle gelirmiş demek ki

Ölüm dedikleri...

Gözlerinde..

Nedenlerini bilemediği nefretle

Pusudaydı çakal...

Çöktü tetiğe bir daha bir daha

Yirmisinde bir fidan...

Kınalı bir ana kuzusu

Düşerken toprağa

Tutunmaya çalıştı son bir gayret çalıya

Önce gözlerinin feri söndü

Sonra ayakları karıncalandı

Bedeni buza keserken

Çakal geçirdi aklından

Böyle gelirmiş demek ki

Ölüm dedikleri...

Görmüştü..

Hangi yöne dönse

Hangi yana adım atsa

Aklındaydı artık.!

Belki şimdi,belki yarın,

Belkide sonra ki bir gün

Ama mutlaka..

Sessizliği bozacaktı bir mermi....

....Ve önce gözlerinin feri sönecekti

Ayakları karıncalanacak

Bedeni üşüyecek

Ölüyorum deyip..

Ölecekti neden öldüğünü bilmeden...