İşte Kıyametim

Yine düştü bu gece dertlerim kucağıma

Hangisini dinlesem yürek yakan bir nida

Mâzinin nefesleri yürürken ocağıma

Hicranlı kaderime hasret etmedi veda

Fakat umut tükenmez, yâr gelince o an ki

Belki de söyler sazım aşkla dolu bir seda

Kayıplara karışan sensiz gecenin fecri

Ve neşeye odaklı, 'ışık' yüzüme küskün

Bir gün gelir sanırdım bu bekleyişin ecri

Demek mühlet dolmadı, yaram bıçaktan keskin

Aşkla dolu gönlümün sabrı ölçülür sanki

Yarınımdan korkular anılarıma baskın

Ayrılık ah ayrılık! Yüreğim kökten kopar

Siluetin gözümde, şaşkın aklıma tuzak

Ne zaman belirirsen, habire kalbim çarpar

Bilirim hayal yakın lâkin gerçeğin uzak

Yine de yanındayım, ruhum senle inan ki

Vefayla kapladığım senli defterim apak

Sensizlik ölümüne boyadı beni hasret

Sitemkâr feryadımda çınladı çokça isyan

Dayanmak zordur Rabbim, gelmeyecek mi nusret?

Derbeder olmuş günüm, dayan az daha dayan

Dayansın mevsimlerim, kalbim öyle dayan ki

İnsanlığa ahvalim açıkça olsun beyan

Bir damlacık aşkına kondu nabzımın evi

Sevginin büyüttüğü damlaya hürmet eder

Haykırırken nefesim, çırpınmakta can evi

Vuslat ihtimaline gönüllü hizmet eder

Dönmediğinde şayet, bu can öyle bir can ki

İpe asıp kendini, 'İşte kıyametim!' Der

MAJ