İşte Ömrümün Son Dem Hikayesi

Kırıldım gittiğin günden beri

Kırıldıkça yandı canım

Bekledim

Kar mı yağdı yollarına

Şimdi bir hüzzam şarkı düşer dilime

Aklıma bir sen gelirsin bir sen

Kuruyan dudaklarımla sayıkladım ismini

Gramafonumda çalan hüzzam şarkılarda unutturmuyor ki seni

Ağladım hasretine nida'lar mısralar yazdım

Mor bir ilkbahar hazanı çöktü üstüme

Nağmene muhtaç yüreğim

İsyan yağar gönül bağıma leyli leyli

Kıtmir olsam kölen olsam gönül hanen'e

Feryad-ı figanım dinse dermanımmışsın gibi

Bir haber gönder yoluna kurbanım yar

Göz çölümde kuraktır bakışım

Ardında bıraktığın sadece kitrelenmiş bir şair

Bir intihar provasındayım şimdi

Ağlıyacak mezarım gurbet ellerde

İşte ömrümün son dem hikayesi

Hangi beyaz keyif susturur beni

Sen içimde büyüdükçe ben küçüldüm

Ateşten gömlek giydim

Şerbet içtim zehirden

Baştan sona diken dolu yollarım

Yeryüzüm avaredir yapayanlız

Sarsılır ihanete uğramış gönüller de

Yağmalanmış ruhuma yeni bir sen düşer