İsteğimle Kuramadım

Aşk dediler paylaştılar

Bana düşeni görmedim

Köşk dediler üleştiler

Nedir diye ben sormadım

Duygu dolu yüreğimle

Hep çalıştım bileğimle

Dost temmeni dileğimle

Kimseyi hiç ben kırmadım

Mal, mülk dedi biileri

Ölüleri, dirileri

Nasıl bilmem verileri

O hesaba ben durmadım

kKara kaşlı güzel yüzlü

İçinde hep övgü sözlü

Konuşunca sizli, bizli

Söyleyeni ben görmedim

Ne acayıp şaşkınım ben

Gönlündeki köşkünüm ben

İnsanlığa düşkünüm ben

Bundan ödün ben vermedim

Kurmuşum gönül sarayı

Başa almışım belayı

Ne düğünü ne halayı

İsteğimle ben kurmadım

Boş yaşama İnsanoğlu

Ne batılı, ne doğulu

AKGÜL gözlerin buğulu

Bir gönüle giremedim.

10/07/2009/Antalya

Ozan AKGÜL