İsyan

bir akşam ansızın üşür mü insan

işte gene öyle bir akşam üşüyorum

iliklerime kadar titriyorum

gözlerim yaşarıyor sanki ama aglamıyorum

icimde garip bir his adını koyamıyorum

arıyorum aşk sevgi nedir acaba

bulamıyorum bir türlü

sonra anlıyorum ki hasret

hasret duyuyorum sana sevgilim

sen yanımda değilsen ben hep üşüyorum

bedenim uyuşuyor

göz kapaklarım yavaş yavaş kapanıyor

ellerim morarmış bir vaziyette

her zaman sonbaharı yaşıyorum

herşey soguk insanlar sokaklar

yaşadıgım bu şehir bana yabancı

yazım sensin sevgilim

içimi ısıtan ruhumu aydınlatan güneşim sensin

söylüyecek sözlerim yok kelimeler bogazıma tıkanıyor

yutkunuyorum son bir gayretle haykırıyorum

seni seviyorum seni seviyorum