İsyan Ve Sükut

Keyfe keder hüzünlerin koynunda

İnce bir gülüştü akan her damla yaşım

Şimdi bir sokak ortasındayım

Kimsesiz yüreğimle dolaşıyorum avare misali

Ve suskun bir gözyaşı dökülürken gözkapaklarımdan

Geleceğe değil geçmişe yürüyorum

Ve bir hayat hikayesini ardımdan sürüyorum

Çocuk düşlerim masum kalırken,

Bir gece kondu damında

Ben hayatı okudum annemin gözyaşında

Gitmeler yine payıma düştü

Şiirlerim mahkum kaldı tozlu sayfalarda

Camı kırık bir odada

Benzi soluk fotoğraflar yüreğimi okşadı

Ve ben ağlarken vakit yine akşamdı

Küflü demlikte erkar efkar çayım

Artık ben sessiz bir fırtınayım

Vuslat yağmuru yağmadı üzerime

Azap rüzgarlarına kapılıp gittim

Bu yitik şehrin sokaklarında

Bir kuytuya gizlendi gençliğim

Ömürlük izne ayırdım mutlulukları

Acılar,kederler,hüzünler mesaide şimdi

Ağlayan sanmayın ki gözlerimdi

Ağlayan delikanlılığı pusatlanmış yüreğimdi

Deniz kenarında yürürken adım adım

İçimde gizli kaldı duyulmamış feryadım

Akşam erken çöker bu şehrin üzerine

Aynalar kalbinde binbir hüznü gizler

Ve yüreğimin o suskun denizinde

Sonu gelmez nice dehlizler

Gün olur efkarlanırım

Kitapsız şiirlerimle başbaşa kalır

Yürürüm gecenin en zifiri noktasına

Ve ruhumu azad ederim

En içli şarkının notasına

Bu şiir uykusuz bir gecede yazılmıştır

Ve bu şiir kaç kez yazılıp yakılmıştır

Adına ruhumu gizlediğim

O gece yağmurlarında

Sokak lambası altında

Islandığım günler geldi şimdi aklıma

Sırılsıklam sokaklarda yürüyüşüm

Ela gözlü bir kıza gülüşüm

Ve sevdalandığım günler geldi şimdi aklıma

Artık son noktayı koyuyorum

Hayat denen o ince çizgeye

Herşeyi bırakıyorum ardımda

İhtiyacım kalmadı artık beklenen o sevgiliye

Biten bir ömrün okundu salası

Ötelerde devam eder bu hikayenin sonrası