İsyana Daha Çok Erken

Önce bir güzel içtim arkadaşlarla

Eve bıraktılar beni çıktım odama

Gece sessiz perdenin arkasından

Süzülüyor odama ay ışığı

Yalnızlığın simgesi

Kapadım gözlerimi

Anılar hücum etti beynime

Önce gülüşün geldi aklıma

Aylardır duymadığım sesin

Kurtulmak istedim o an kaçamadım

Açılmadı gözlerim

Tutkuyla sevişirken fısıldardın

Sözde beni bırakmayacaktın

Yumruklarımı sıktım kaçış yok

Bitti dediğin anıda tekrar yaşadım

Bir kez daha yıkıldı dünyam

Sen gideli bir türlü toparlanamadım

Ağlamaya çalıştım içim rahatlar belki diye

Olmadı yapamadım...

Bağırmak istedim gecenin sessizliğine inat

Boğazım parçalanana dek bağırmak

Sus isyana daha çok erken sus!!!

Yine yaz beyaz kâğıdına yine ağlasın dizelerin

Bir fırt daha çek sigarandan

Yarın dimdik ayakta olmalısın

Düşünme bunları sus Furkan sus!!!