İtidal

fonda başa sarmaktan yorgun bir şarkı

il(lâ) sesinde seni arıyorum

sana şiir yazmak geçiyor içimden

desem de inanma

şairin de dediği gibi

içim sana şiir değil mi zaten

ah yâr

yüreğim yine senli bir ölüme süsleniyor

serviler gibi uzun gece

dökmüş simsiyah saçlarını üstüme

ay yasak inmiş yeryüzüne

yakamoz çıldırasıya peşinde

gök/yüzüme hüzünler yağdıran yâr

her yadıma düştüğünde

ruhumdaki fırtınalarla

gönül toprağımın iklimi tarumar

şem mağrur pervane mağrur

bozulsun artık bu ezber

dinle a-yâr

sanadır bu itidal

şem'ine pervaneyim

yakan değil yanan benim

şiirde söyler bunu şarkıda

*aşkın olmasa

ölüm gelir

alır gider