İtiraf Perdesi

Gümüş sokaklarda süzülen soluk bir ışık

Bir mum oluyor evde, bir mahya tepelerde

Kendi içinden de içeriye gitmeye alışık

İtiraf perdesinin aralığından seyretmekte

Derdest koyu ruhların yüzünde bekletildim

Bir aşina elin dokunmasına talipmiş yüreğim

Sarılmış kucak dolusu nağmelere eğildim

Duyan da gören de yok, boşmuş her dileğim

Gümüş sokaklarda yan yana gezen iki ışık

Varmış sanırdım, hayret ve şaşkınlık gönüllerde

Sanırdım ki ben, ben ile her zaman barışık

Sızıya ilaç bulamayınca, gönül delirmekte