Iyi Ki Senin Bebeğinim

yüceltmez eller çeker aşağıya,

bir su kuyusuna iner gibi inersin.

karanlık gökyüzü, geçmiş gibi

annesizlik gibi soğuk sarılışlar.

anlamsız yargılar sofrasında ağırlanırsın

bir kuru tabak giyinir doğa gibi şık,

anlamsız davetler içilir kadehler kadar şuh.

gülüşler suskunluğun perdesi gibi

korsanca bir saldırışa susar bakışlar.

kapıları açılır büyük salonun

cüretkar adımlarla yürürler herzaman

niyazdan da yoksun olmalılar

kibrin altın çocukları.

anneciğim sen ağırla beni cennetten sofralarında

büyüt samimice

ve hep sıkıca sar

kolla beni anne

üşütme ayazlarda

iyi ki senin bebeğinim.

seni seviyorum anne

seni seviyorum

sonsuzluk kadar...