İzmirde Bir Aşk

Sesine bal damlaları karışmış bir rüzgar

ağzı burnu mayıs kokan bir akşam

içine güneş sızmış bir baharmıydı

bana gelişin

yoksa

hiç tadılmamış bir şarabın şişede beklemesimiydi

yıllanmak için

şimdi

yüreğim on yedi yaşının peşine düşmüş

geçmişini akıtıyor içine

buram buram alsancak kokuyorum

sonra kordonda sahilin yeşilliklerine gömüyorum hasretimi

ardından

incir altında bir ağaç oluyorum

gölgemde

iki aşık sözleniyor

şahit oluyorum

Aşına su katılmış bir sofranın yavan sancısımı

idamlık bir suçlunun son arzusumu

fikrine bir şiir saplanmış şairin iç çekişimiydi

bu gidişin

yoksa içi dışı bir

izmir yangınımı

türkü kafede bir kahve tadında süzülüyorum içine

önümde nufus sureti kadar gerçek bir aşk duruyor

bornovada,küçük parkta çekerken içime kokunu

sen birden ağlıyorsun

benim içim kanıyor

şimdi

kimi görsem ben sen zannediyorum...