Jan

Bu kaderine karışılmış dağınık çağın

Başkentinde

Hareket halindeki kavramlarıyla;

Bir adam gördüm

Düşüncesini taşa anlatıyordu

Gerçek dışının acıması yok

Aşk beni görmesin diye

Kafamı başka yöne çevirip

Uzaklaşıyordum kendimden

Geçersiz.

Bileklerime sulanan iki kelepçe tarafından

Karanlığın huzuruna teslim edildiğim o gün

Yalnızlığın karnı sanat doluydu insanın içi çöl

Adam atacak yer yoktu

Kültürel şizofreniden.

Aşırı dozdan içeri atılan hayal gücümün

Onurunu kurtarmak için sağlığa zararlı bir kaç dize

Aramızda toplanıp utanmaya karar verdik

İç huzur; hem ırsi hem pahalı. İleride bir gün onu

Cümle içinde kullanmayı düşünüyorum.

Hölderlin. Kafamı karıştırıyor.

Cehennemden emekli olmuş bir bekçi.

Delilik bu.

Oraya vardığımızda gökyüzünün anlamı

Hâlâ devam ediyordu. Haiku yurdunda

Heykellere gözyaşı nakli yapmaya çalışan

Tek harfli bir gölge tiryakisi olduğumu

Kimse anlayamadı ve dramofonda

Sensiz saadet neymiş çaldı gece boyunca

Bütün ironi sanatlarıyla oynadığım halde

Gidilmek için açık bırakılmış kapılardan başka

Bir şeyim yok. Sonra iyi tarafından baktım

Şey; her şeydir. Ağrı; bedenin kendini hatırlatması.

Bu şiirden çıkmak için yıllarca bekledi.

Doğmadan ölmüş sözcükler hayatına girmeye başlar

Günde üç paket içtiğin; zavallı hileli demokrasi!

ve iftiraya uğramış o çılgın soru

Hep gece yarılarına doğru oluşuyor

En son yenildiğim kitabın sayfa aralarında;

Hayale nereden girilir, söyle Plotia?

Adı kötüye çıkmış ahşap bir cümlenin içinde

Yakılmak için sırasını bekleyen o adanmış kadın sen misin?

Üç beraatın bir müebbet ettiği

Yüreğinden bahçeye girilen o gölge kadın

Gölge ki, ağacın yere düşen düşüncesidir*

Sonra dönüp seni içimden sevdim

Tutuklular çölüne yağmur yağdı

Amerika Ortadoğu'dan çekildi aniden

Sırf seni içimden sevdim diye

Birbirine inanmayı seçti iki küskün halk

Klişeler koltuğu gövdesinden parçalandı

Türk şiiri ikinci yeniden ve rakıdan

ve yüzüne felsefeci resimleri takıp

Görünürdeki ilk memeliye

Masabaşı aşklar satan taklitçilerden kurtuldu

Ama kürsülerden hâlâ ten yağıyordu

(F16 tuşunu kullanmayın

Aşka zarar veriyor.)

Kaşlarımın arasına yerleşen bu korkunç iyiliğe karşı

Bedenimi açığa alan örtbas ediciler

Kalbime uzaktan dürbünle baksalar bile

Seni başka dile çevirerek sevmeyi keşfettim sevgilim, gülümse

Daha dün denedim; kalbi mevsim-sis bırakmıyor

Görünürdeki umudu öldürmek için

Yola çıkmış mermileri yakalayıp

Göğsümde söndürüyorum şimdi

Hile yapılmadan öpüşülen

Sonsuz bir ova oluşuyor dudaklarımın yakınında

ve ne zaman bir kente bomba yağsa

Oraya yara tamircisi olarak atanıyorum

Aşırı kulluktan kanayan kalabalık

Sonbaharın temposunu yükselten vanayı

Kocaman elleriyle sonuna kadar açarken

Bozuk musluklardan kaçınılmazlık akıyor

Devletlerin koyduğu yasakları

Çiğniyormuş hissiyle, iki düş ötede

Seni akşam yemeğine çıkartıyorum

"Sensiz saadet neymiş"

Çalmıştı bütün gece

Piyano çıldırmıştı, Plotia

Uyandığımda bir adam rüyasını

Gerçeğin kafasına vura vura

Anlatıyordu

Rahatta dinleyin!

*Birgül Oğuz