K-ayıplar Çetelesi

Gidiyor almış başını hepimizde bir telaşa

Yürümekte sokaklar, zaman akıp gitmekte

Yaşıyoruz soluk alıp vermekse yaşamak

Gülüyoruz,

Sırıtmaksa gülmek

Sevişiyoruz,

İki organın dövüşüyse sevişmek

Söylenecek ne kaldı ki

Dehşetle gizliyoruz kendimizi kendimizden bile

Sahip oluyoruz dışımızda ne varsa

Eksilterek içimizden

Sahip olamadığımız bir kendimiz kuyumuzu kazıyor derinden derine

K-ayıplar çetelesi ile dolu seyir defterlerimiz

Sıfatlar ve banka cüzdanlarıyla avuntu ve kuruntu içinde

Nesnesini şaşırmış öfke ve sevgilerle

Kırıyoruz sevdiğimizi,

Besliyoruz kötüyü

Bilinmeze ve belirlenmeye razı görünüyor insan

Bir işaret mi beklenen göklerden