Kadeh Dolusu Camdan Kalpler

ne kadar kaçarsan kaç

hep aklında kalacak unutma...

dilimde napoliten bir şarkı

ıslık ıslık

buram buram seni çalıyor

gecem gündüzüme katık eden

yel gibi tozu toprağı içimden alıp götüren

sen kadar masum bir tümceden

gıyabında kapalı kapılarda volta attıran

gün yüzlü güzel kadın

teninde ömür törpüsü gençliğim

kadeh dolusu camdan kalpler

kırılgan

bomboş kalan yarım yamalak kaldırım çocukları gibi

ağızlarda kahır dolusu küfür

boş yere külfeti omuzlarımda

yerden göğe kadar haklısın

unutmak gerekirken

yerinde sayan gölgem önümde

aynı sokaklarda cıkmazları oynamak

gözlerimde ki buğu hep aynı

nerde olsam

nerden kaçsam aynı

biliyorum...

unutulmuşluğun 7. senesi

unuttum...

kadınım nice yıllara

M.d