Kadehimde Gölgeler

yetmiyor mumların titrek ışığı

odamızdaki gölgeleri katletmeye

bugün ayrı dolaplara koydum

kadehleri

cezalı onlar sen gelip yeniden içene kadar

onlarda öpüşmeyecek şehvetle

sarhoş edip yanımda koyamadılar seni

benzetebilir miyim gözlerini

soğuk kış gecelerine

güneş her an çıkacakmış gibi bekler

o zaman ağaçlar

içine gömdüğüm tohum o kara buzları

delip geçer mi

bir kardelen misali

benzetebilir miyim seni bundan sonra

ılık yaz gecelerine

bol yıldızlı ve parlak

kadehimde gölgelerin var

hala

en utangaç olduğun zamanlar

kazıdım kadehin dudaklarına

kırmızı bir sek şarabın

hikayesi ki bu en acıklı

hadi gel de son kez öpüşsün

kadehler

şartlı tahliye ederiz belki

bir daha öpüşmez o zaman

yasak sevgiler

biraralıkikibinon