Kadehteki Kadin

Bu gece yine ben aynı yerde

İkimizi aynı kadehe sığdırdım

Hissetim ki çok uzağımdaki sen ağladın

Gözyaşın yanağını okşayıp kadehime düştü

Ben kana, kana gözyaşlarını içtim

Ben salandım

Sen salandın dünya salandı...

Bir derviş tefini dövdü

Bir rakkasçı kalçasını salladı

Bir fahişe şişirdiği çikleti patlattı

Ben güldüm, gülerken ağladım

Ve dörtnala atlar geçti ömrümüzden

Ben asırlarca yaşlandım

Sen hep aynı kaldın

Sonra bir yıldız kopardım gökyüzünden

Saçlarına taktım alnından öptüm

Bu kadehte sen kal sevdiğim

Bu sarhoş gecemiz bitmesin diye

Tükürdüm güneşi söndürdüm

Hey kadehteki kadın acılarıma dokun

Elimi tut bana gülümse

Ben hayalini kendime esir almış iken

Biliyorsun ki

Ben ölmeden sende ölmeyeceksin

Çünkü bütün sarhoşluklarımda bana eşlik edeceksin