Kader Böyle Yazmış
Kader böyle yazmış kara yazıyı
Silmek istesem de, silemiyorum
Satırla, bıçakla derdi, sızıyı
Dilmek istesem de, dilemiyorum
Gurbete yolladı ekmeğe, aşa
Çaldırdı başımı taşlardan taşa
Kuru bir selamı bacı, kardaşa
Salmak istesem de, salamıyorum
Sılanın yolunu kapattı dağlar
İçim de kalmadı umuttan bağlar
Uykularda bile düşlerim ağlar
Gülmek istesem de, gülemiyorum
Gündüze, geceme yazılmış çile
Kimse anlatamaz gelse de dile
Çoluk çocuklara bir çorap bile
Almak istesem de, alamıyorum
İçimde kopuyor sessiz fırtına
Uyduruyor beni kendi şartına
Katar, katar derdi vurdu sırtıma
Bölmek istesem de, bölemiyorum
Tazecik ömrümü alıp götürdü
Şu aklımı yiye, yiye bitirdi
Ben çırpındıkça daha da batırdı
Kalmak istesem de, kalamıyorum
Gönül yaralarım ağlar derinden
Serilen yatağım kalkmaz yerinden
Necati'de bıktı bu kaderinden
Ölmek istesem de, ölemiyorum
İZMİR 05.09.2014