Kader Değil

Kader değil

Yitik ülkenin

Eksilen çocuk nafakaları

Sürgün hayallerin

Çıkmazına sıkışmışken, iki gözü çeşme mahpuslar

Arka mahallenin eksilen güneşine

Sığınıp çıplak o omuzların titremesi

Üşürken ıssızlık

Yalın ayak yalnızlık başladı

Vurup gurbetin bam teline türkü söyleyen kuşlar

Nefesimiz kokmadı hiç

Nefsimiz doyarken

Bir sofrada dört kap yemek dumanı tüttü

Tarhanaya çalınan beş tahta kaşığa inat

Bir de kırmızı şarap

Limon sıkılmış bir elmanın yamacına ilişen metal çatal parçası

Sarhoştuk

Üzüm kör ederken gözlerimizi

Mahoş kokulara fasıllar süsledik

İçli bir ninni başladı

Numarası bila o hanenin tahta avlusunda

Kundaksız kara tenli bebeğin uykularına çaldı memleket ezgilerini

Hızmasına yaş düştü, kaşı ortalı taze kadının

Üç kuruşluk hayal damladı

Kiremit aralıktan yağmur misali

Yatağın tam ortasına

Tas doldu

Tasa boşaldı çamurlu sulardan

Hiç bilmedi sevişmenin hazzını

O kilidi paslı kapı ardında

Orgazmsız bebeler doğdu

Mecburiyetten

Azalan lokmalar sayıldı

Çocuk istihkakına düşen

Eksildi sabah ezanında kara zeytin taneleri

Suya doğrandı

Üç günlük ekmekler

Ya da peksimet misali battı az demli çaya, az şekerli niyetler

Kader değil

Yitik ülkenin

Eksilen çocuk nafakaları

Üç çocuk

Üç çocuk daha

Göç susamlı simit parçasına...