Kader Gülmedi

Ölümsüzdü sevdamız, ne yeminler etmiştik

Bir yaz yağmuru gibi, gelip de geçiverdi

Kalemi kırıp suçu, hep kadere atmıştık

Mutluluk yüzümüze, gülüp de geçiverdi

Koşarken aşk peşinde, çocuklar gibi şendik

Geçen güzel günleri, hiç bitmeyecek sandık

Ne oldu bilmem bize, kor ateşlerde yandık

Anılar kalbimizden, kuş olup uçuverdi

Şimdi kimle nerdesin, mutlumusun bilemem

Adını yüreğime, kazıdım ben silemem

Sebep olanlar yansın, başka bir şey dilemem

Hasretle yanan gönül, hicranı içiverdi

Nilüfer'in mayası, bin dert ile karıldı

Ne kadar acı varsa, kalp tahtına kuruldu

Boşa geçti gençliği, beş metreye sarıldı

Yaşamın baharında, ölümü seçiverdi