Kader Ve Keder

Kasımın en kasvetli haliydi

Gökte apansız alev alev şimşekler çaktı

İçim y/anarken dudaklarım kurudu

Saçlarım, gözlerim kadar ıslaktı

Mağrur bir gidiş sonrası

Ellerin uz/aktı

Tan ağarırken, hatta tam ağlarken

Kapılıp rüzgarına deli dolu koştum peşine

Kaldırımlar ruhum gibi delik deşikti düştüm

Ağıtlar k/aralarken umarsız gidişine

Kirli sulara yansıyan sur/etim

Şiirlerime t/uzaktı

Her firak gibi, infilak gibi

Bu da bıraktı yürekte hüzün ve kül

İzini sürerken terk edilmiş kentlerde

Sana ram olan bu gönül

Kirpiklerimden kayarak

Ümitsiz ellerime aktı

....

Şimdi sevda hem kader, hem keder

K/alem yazmaktan bıktı

Artık gittiği yere kadar gider.