Kaderi Kedere Eyleme İmdat

İnleyen ruhum firakınla ahu zar

Dem döker dillerim hicranla bi-zar

Hilkat bakışların çeşm-i mest eyler

Ey Nur-u Banu cihan sana müştak

Gel gönlümü abad eyle bir kere gülsün vuslat

Nusret etmezsen nihan hallerim âleme olur ayan

Çeşm-i giryân mı olsun canına cananı dilber

Kaderi kedere eyleme imdat

Biçare aşığım bir kere gülsen olurum nâr-ı lâl

Melek...

Firak: Ayrılık. Ayrılmak. Hicran

Ahu: Gözleri çok güzel olan.

Zar: İnleyen, sesle ağlayan

Dem: Kan.

Hicran: Uzaklaşma. Ayrılık.

Bî-zar: Bıkmış, usanmış, fütur getirmiş.

Hilkat: Doğuştan gelen vasıf. Yaratma. Yaratılış

Çeşm-i Mest: Sarhoş göz, mest olmuş göz

Nur: Aydınlık. Parıltı. Parlaklık.

Banu: Kadın, hatun, hanım.

Müştak: Arzu ve iştiyak gösteren, fazla istekli

Abad: Mâmur, şen

Vuslat: Visal. Sevdiğine kavuşma, ulaşma

Nusret: Zafer, galebe, fetih,

Nihan: Gizli, saklı

Çeşm-i Giryân: Ağlayan göz.

Dil-ber: Gönül alan, kalbi çeken. Güzel

Nâr: Ateş

Lâl: Dilsiz. Söz söyleyemeyen.