Kadınım

bu gecede

her gece gibi

bir sigara yakarak sustum gözlerine

ve bu geceyi de

her gece gibi

kana kana içtim gamzelerinden

bir gülüşüne sonsuzluğu sığdırdığım kadınım

ya düşlerimi ver geri

ya da gece gözlerinin derinliğinde boğ beni

sokak sokak titredim bu şehrin sensiz kaldırımlarında

nefesini ördüm gelmeyişlerinin ayak izlerine

yosun giymiş taşlar gibi ıslandı hayallerim

bir dokunuşuna kıyametleri sığdırdığım kadınım

bilir misin

her sarhoş gecenin koynunda bitirdiğim bu aşka

ayıldığım her sabah yeniden başladığımı

ve inan ki

beni en çok sarhoşluk değil ayılmak yoruyor

ve bil ki

hasretin çoğaldıkça damarlarımda

sana kanımca canımca azar azar ölüyorum

ve bu aşk uğruna son nefesimi verdiğimde

beni yokluğunun başucuna göm

ey tanrım

hesapsız ve yalansız sevmek ve uğrunda ölmek ise bu günahın adı

bağışla beni

ve beni kabul eyle ki

tüm eşkalsiz kimliğimle cehenneminde yanmaya geldim

ekimikibinondört