Kadınlarım...
Siz beni çok yanlış tanıdınız
İnanın öyle biri değilim ben
Ezberimde ismim gibi adınız
Dilimin ucuna gelipte söylenmeyen
Her birinize bir ömür borçluyum
Zeynep, Gülsüm ve Handan
Belki size göre bir suçluyum
Gönül mahkemesinde yargılanan
Cezaların en çoğunu verdiniz bana
Zamanla her biriniz çekip gittiniz
Ben yazarken tüm sevgimi kağıtlara
Siz, hiç okumamayı tercih ettiniz
Oysa hepinize yetecek kalbim vardı
Yanlış vakitlerde geldiniz, sığamadınız
Sevdanın güzel olduğu geniş zamandı
Siz beni çok dar zamanda tanıdınız
Zeynep'im; ilkbahar güzelliğinde sade
Elleri en güzel çiçeklerle desenli
Ya o sürmeli gözlerine ne demeli
Alıp götüren beni eşsiz sahillere
Gül yüzlüm, güzel gözlüm, Gülsüm
Sevda durağında bekleyen kadın
En ücra köşelerinde kahpe hayatın
Çirkin yerlerinde ellerinden öptüğüm
Handan, benim geriye kalan hayatım
Son sevdiğim, son gönül verdiğim
Kır çiçeğim, papatyam, kardelenim,
Hayatta nadir güzelliğine rastladığım