Kadriye

benim kadınım Kadriye

fistan bir onda güzel

yeşil onda manidar

cennet denilen her yer

o bakınca derin

ve sessiz...

benim kadınım Kadriye

gezdiği sokakların

adıdır mutluluk

hangi şehirde ise nefesi

Kadriye solur tüm memleket...

benim kadınım Kadriye

bazen dillerde vira bismillah

bütün bebeklerin kulağına

adı okunası

La ila he İllallah

benim kadınım Kadriye

İzmir o kokar ağlayınca

düştümü toprağa gözyaşı

tohum olur

bütün mutlulukların

mahsülüne...

benim kadınım Kadriye

ne olur uzak durun

o benimdir göz koyduğum

aynadaki yüzüm

şarabımdaki üzüm gibi

haramdan helal süzdüğüm

dokunmayın geri durun

çözdüğüm tek kördüğüm

yalan demem yeminle

çünkü

o benim

o öldüğüm Kadriye...