Kaftan

seyrel'dim

tanrılar şimdi cebimde

dalgakıranlar önce devriliyor

sonra

domino taşları

ard arda

kıransayan mıyım

neyim

başımdan aşağı kızıl güller dökülmekte

doğaya zarar gelsin istemiyorum

topluyorum

afattan arta kalan

pılımı pırtımı

savuruyorum

tasımı tarağımı

seriyorum

bir güzel şiire

örtümü

"piknik zamanı" diyor

çocuk sesleri

uyuyorum

en soluksuz kalmış amin'e

koltuk kelle'de

var'ı mı

yoğum'u

bilip

kaftan'sız

kaftan

olmaya

gidiyorum.

Ekim2012

Antalya