Kağıttan Bir Uçakta Bıraktı Umudunu Kız

Kağıttan bir uçakta bıraktı umudunu,kız

Üstünde mürekkebin dokunuşlarıyla

Savrulurken gökyüzünde,

Gözyaşlarını bıraktı,sahipsizliğin çöllerine

Kalp atışlarını saklayıp bavuluna

Gül kokulu sümbülünden de vazgeçti

Kırıklarını da atıp bohçasına

Koyuldu karanlık,uçsuzluklara

Oysa ne kadar da loştu sokaklar.

Yalnızlığını suratına vururcasına,

Islak ve nemli kirpiklerinden,

Yere düşer şimdi o damlalar.