Kahve/rengi

Kırk yıl hatırlı kahveler içtim

Telvesini bırakmaya kıyamadığım zamanlarda

Sohbetsiz, tatsız tuzsuzu da oldu köpüklüsü de

Hatırı, masmavi gök gibi başım üstünde

Rengine isim bulunamamış bu içecek kadar gerekli

Yemekaltına içilmesi kadar da gereksizdi düşlerim

Sanki kahvenin rengine bulanmış bir deryadaydım

Yüzmeyi hiç öğrenememiş bir beceriksiz gibiydim

Boğulsam boğulamıyorum, yüzsem yüzemiyorum

Kahvenin köpüğünde gizlenen, dinlenen bir marabayım

Fallardan çıkan, üç vakte kadar olanların tertipçisiyim

Fincandan sevda çıkaran falcı kadınlar kadar yalancı

Hava tahminleri seviyesinde doğrucuyum

Yorgunluk kahvesinin ilk yudumu kadar da sakin

İçiyorum ruhumdan gelen renksiz hayalleri

Onca yıl hüzün ekilen kahverengi tarlalarda

Yalnızlığımı almışım yanıma, tam da yanı başıma

Titreyen bir kalbin atışını dinlemek isteğini

Bırakmışım, kahverengi bir çift gözün bakışlarında

Damla damla toplanan onca mutluluk anı

Bir dikişte bitirilince telvesiyle beraber

Mahzun ve tek başına kaldığımda

Hatırlarla baş başa, kahverengisindeydi gözlerim

Kahvenin rengi gibi bilinmez bir rengi özledim

Sonra, yeniden,

Kırk yıl hatırlı kahveler içtim.