Kaktüs Dikenleri
duymazdan görmezden geliyorum
gözlerini,
sözlerini,
kendilerini yitirirken
sisli puslu
salkım saçak kalabalıklar
kucaklarında küflü şuur
kalpleri pas tutmuş
mızıkçılar
sizi gidi tekinsiz varlıklar
ellerini ovuştururken
çiçeğe basıyor
çocuğu eziyor
kuşları vuruyorlar
gözlerimizdeki güneşe
nahoş kokular salarak
gözü dönmüşlüklerle
yalancı tohumlar ekiyor
küçücük insancıklar
salyalarında birikirken kekremsi hırs
çürütüyor egoistlik
sızlatıyor bencillik
yüksek dozda eksiklik
trajikomik haller
derinlerde dağılıyor kum fırtınası
eli, yüzü, dili
beni, seni, onu yakıyor
nurdan uzak sahte vicdanlı
iki yüzlüler
ipleri başkalarının parmak uçlarında
kör kuyulara teslimiyetçi kuklalar
üşütük iradeli dönekler
ayak diplerinde dolaşırken harami gölgeler
had bilmez
saf tutmaz
gittikçe cüceleşen kara yürekler
hasat edilirken hakikat
habisleşir tenlerinde acizlik
üstlerine siner cinnet
çatlatamıyor hesapsız günah
lime lime dökülüyor insanlık
hayret ediyorum,
siz,
ne kadar da çoksunuz