Kal Deme...

Sana benzer gök kuşağının rengi

Altından geçerken gönlüm erir...

Denizlerin mavisi sende can bulur

Yıldızların parlaklığı sönük kalır sana değince...

Yağmur bu kadar çok ıslatmamıştı beni

Özleminin seyrine düştüm düşeli...

Gül boynunu bükmemişti bu kadar

Senden ayrı kalalı...

Türküler yakmamıştı yüreğimi

Bu kadar acı çalmamıştı ?gönül dağı?...

Neşet Ertaş bu kadar içli söylememişti

Türküleri uzağına düştüm düşeli...

Kokun sinmiş eşyalara

Odam hüzün ağırlamakta...

Selamını aldım koydum hatıralar arasına

Kuruttum yolladığın gülleri...

Teselliden yana sözcük yok heybemde

Ne desem bilemedim sensiz güvercinlere...

Kan damlatıyor gece seherlerime

Adın asılı kaldı sinemdeki tellere...

Uçurtma yap sal beni mavilerine

Cesaret kopsun yüreğimden gözlerin değsin sevilerime...

Aklım kalmasın hüzünlü gözlerinde

İçim yanmasın sesini dinleyince...

Teselli etsin beni yalnızlığı(n)m

Şehrimden geçsin kervanların sevda yüklesin yarınlara...

Umudumu umutsuzca arıyor ellerim

Soluğum kesiliyor her köşede...

Beyaz güller adıyorum gelmelerine

Ay peşkeş çekiyor yalnızlığı senli yanlarıma...

Kapat gözlerini üşümesin hatıralar

Çıplak kalmasın şarkılar...

Anlam yükleyelim sevmelere

Sen ay ol ben güneş...

Yıldız doğursun sahipsiz gece...

Aklın kalmasın bende...

Tam giderken kal deme

Gitmez ayaklarım esir olur kara gözlerine...