Kalabalığınca Yalnızdı Yıldızlar

Sessizlik düşerdi gecelerime

Kimsesizlik düşerdi

Heykeltıraşların çekiçlerinden düşmüştü suskunluk

Ben suskundum

Beklenen suskundu

Kalabalığınca yalnızdı yıldızlar

Ben gibi

Belki sen gibi

Herkes gibi belki

Bütün ırmaklar birleşirdi gözlerimde

Yalnızlığı yaşar

Yalnızlığa akardı çokluğunca

Bekleyişlerim sahipsizdi

Titrek bir mum ışığında umut

Titreşir dururdu

Bilemezdim her insan ben gibi

Her insan sen gibi

Yıldız gibi

Sararmaya aday bir yaprak gibi

Sararmış bir yaprak gibi

Kalabalığınca yalnızdı yıldızlar

Uzatırdı ellerim gibi meçhule ışıklarını

Uzatırdı bıkmadan usanmadan

Tutan olmazdı

En katı karanlıkları delerdi üşenmeden

Öylesine güçlü

Öylesine istekli