Kalbim Kalbe Çarptı

dün gece yine kırdım bilmeden;

karanlıkta yürürken

kalbim bir kalbe çarptı

kırıldı birden!

karlı dağlarda kır çiçeği arayan biriyim ben,

ne zaman güneş doğsa bahar gelecek diye sevinirim...

beklerim ki

erisin şu yüce dağların karı

soyunsun gelinliğini

açayım duvağını,

alnından öperek

sökerek göğsümden yüreğimi

takayım gerdanına yüzgörümlüğü diye..

herkes gibi

keserek yolları

hep asırların bakiresini aradım;

gönlüme uygun bakış dengini

bilinmeyen göz rengini bekledim ömür boyu...

dedim ki

soyu od ise

yüzü gök ise,

pembe teninde

iki gizemli yıldız

iki masum kız göreyim her bakışımda.

suçsuz

korkak

ve sorarak doğarken benim dünyama

ben hep sarhoş olarak...

öyle

gözlerinin altında gezmek istedim dağlarda.

artık beni bana bırakın şiirler,

çıkınımdan çıkın gayrı...

başka geceler bir mısra bile yazdıramaz bana;

hiçbir dil

hiçbir sefil beni bulamaz bu yollarda artık!

kalbim kalbe çarptı

kırıldı birden...

yâr olup sarsa da yaramı bir çift göz

bin söz yağsa da yürekten

aksaktır artık bu gönül,

kırık

ve sakat...

ne hasat bekleyecek zamanım vardır

ne de bahar!