Kalbimde Yokluğunun Bin Darbesi

Sözleşmiştik...

Gece yarısı kaçmalıydım

Yanıma

Sadece gölgemi almalıydım...

Vakit geldi

Evden çıktım...

Çıktığımdan beri

Bir puhu izlemeye başladı beni

Sesi yok

Sedası yok

Kanatlarıyla kapatıyor yüzünü...

Düşlerimi gerçekleştirmeye koşarken

Önüme çıkan

Tüm lambaları vurdum

Arkamda ölü ışıklar bırakarak

Şehri

Boydan boya ikiye böldüm...

İşte

Sonunda

Buluşma yeri

Yoktu

Benden başka ayak izide yoktu...

Kalbimde

Yokluğunun bin darbesi

Düşlerim gerçeğe dönüşmeden

Karşımdaki duvardan atlayamazdım ki

Müzik kutum

Üç tur daha döndü

Tutamadım

İçimden kaydı

Düştü

Kırıldı

Öldü...

Yeni bir kaybedişin ışıkları gözümü alırken

Dudaklarımda eskimiş bir kahkaha

Kesik kesik

Boğuldu

Yıldızlar sönüp

Karanlık

Tüm düşlerimi örttü...

Belki

Gece biter...

Sabah

Zifiri

Yeni bir gün...