Kalbimdeki Ölü

Her insan kaderini kendi çizer

Ben senden kaderimi çizmeni istedim

Sense çizmek yerine üstünü karalamayı seçtin

Bu duruma yakışmadı sevgim, sevgilim...

Sen kalbindeki ölüyü diriltmedin ki nerden bilesin?

Kalbimin ta en derinliklerinde

Evet, gömdüğüm o yerde, son kez nefesini hissettiğim yerde.

Kısık sesimle elveda dediğim son günde

İşte o günde kaldırdım başımı yalız yürüdüm dar sokaklarda çaresizce

Sendeleyerek düştüm köşe başına, vurdum başımı,

Çok sert bir kayaya, senin göğsün gibi geldi yumuşacık kaya

Yok, oluyordu gözlerimde hayalin

Unuttum yüzünü kalktım...

İşte kalktığımı sandığım o an kalkamamışım

Ve ben bunun farkına bir cumartesi gecesi

Sağanak yağmurun altında senin gözlerine baka, baka vardım

Sevmek mi bu? Sevgilim...

Bu bile, bile acıya sürüklenmek mevsim baharım,

Kalkamadan kalmak mı olduğun yerde ellere mahkûm

Bütün ayıpları ört bas etmek mi olabildiğine

Yağmur duasında yağmur gibi istemek mi seni?

Ben kalbimdeki ölüyü dirilttim,

Buna kalbim dayanamadı vefat ettim!