kalbimin ağlayan gözleri, susan dilleri

Karalar giydiriyorum

Beyaza küsmüş düşlerime,

Kanatlar takamıyorum

Deliklerden boşluklar olmuş bedeninde

Taşınmaz yüklerle dolaşıyor

Issız, ürkütücü caddeler de

Gezerken, hissederken o kokan yerlerde

Bir de beni düşünsün istemem

Korkarken düşlerinin esaretinden...

Ölü kuşlar gibi bakıyor

Kalbimin gözleri

Küçük bir bebeğin ağlayışı gibi

Taşan nehirlerin öfkesi gibi

İçinde kötünün iyiye

Galip gelmesi gibi

Ağlıyor kalbimin gözleri...

Susuyor kalbimin dilleri

Bu ihanet aşkı nasıl söyler ki

Arkasına saplanan hançeri

Nasıl dile getirir ki

İzlerini nasıl siler ki...

Susuyor yine

her defasında

Olduğu gibi

Kalbimin zehir kokan dilleri..