Kalbimin Ayazı Yanıyor /Şehitlere

I.

Orda; Mirza orda,

Demir pençeli

Kuşların kentinde...

Zifiri karanlık.

Oy!!! kalbimin ayazı yanıyor..

Ömrün orta mahallesinden,

Ateşin alev sesinden,

Hayatlar göçüyor..

Sen; gördün mü Mirza,

Yeşil tabutlar sokağını?

Sen; gördün mü Mirza,

Şahadete uzanmış

Tetikteki Mehmedimin

Sırmalı parmağını..

II.

Eğil bak Mirza!!!

Kıyamet kuşlarının

Kanat kırıklarını.

Ebabiller suskun,

Gördün mü?

Dünde ki hırsın,

Bu günde ki

Yürek ıssızlığımı...

Sen duydun mu Mirza,

Dildeki ısırılmış

Irmak ırmak ağıtın

D'ağlatan yanını..

III.

Ben; mavi bir nehirden

Geçtim.

Her hırçınlığına

Bıraktım öfkemi Mirza.

Cennet koktu her damlası

Sen; bu sulardan geçen

Mehmedime

Dua yolladın mı Mirza.

Yakılmış sözler sezdim,

Yanmış anne yürekleri gördüm.

Sen hain bakışları,

Kara yürekleri,

Gayyaya attın mı Mirza!!!

IV.

Sen;

Kızıl suyun ensesinde,

Mehmedime kurulmuş pusuyu

Boğdun mu

Mirza..