Kalbimin İki Yarısı

Bir Yanım Git Diyor, Bir Yanım Kal

Bir yanım git diyor, bir yanım kal,

Bu gönül seninle savaşta, ahvalim melal.

Bir yanım seni hâlâ deli gibi sever,

Bir yanım kırgınlığından adını bile hecelerken titrer.

Seni yıldızlara sordum dün gece,

Dedim ki, gördünüz mü onu benden önce?

Parlayan her yıldızda yüzünü aradım,

Gökyüzüne bakıp sessizce ağladım.

Işıltını aya sordum,

Sensiz gecelerde kaç kez yoruldum…

Ay sustu, yıldızlar gözlerini kaçırdı,

Sanki bütün gökyüzü derdimi anladı.

Hem seni çok seviyorum, hem sana çok kızgınım,

Bir yanım cennetimsin, bir yanım yangınım.

Sana sarılmak istiyorum, kırıldığım yerden,

Ama korkuyorum yine kaybolmaktan gözlerinden.

Dağlar taşlara ağlar, benim içim ağlar,

Sensiz geçen her gece yüreğime dağlar bağlar.

Bir bilsen içimde kaç mevsim kış oldu,

Sen gittin gideli kalbim kendine küstü.

Ne tamamen gidebiliyorum senden,

Ne de kalabiliyorum böyle severken.

Adını silmeye kalksam elim titriyor,

Seni unutayım desem yüreğim itiraz ediyor.

Ben sana kızarken bile seni özlüyorum,

Gururumu susturup hayalini dinliyorum.

Bazen dönme diyorum, bazen yolunu gözlüyorum,

Kendime bile anlatamadığım bir sevdayı yaşıyorum.

Ah sevgilim, bilsen içimde kopan fırtınayı,

Bir senin sevdan yıktı gönlümün sarayını.

Ne yıldızlar teselli, ne ay derman oluyor,

İnsan en çok sevdiğine kırılınca yalnız kalıyor.

Bir gün olur da yolun benim kalbime düşerse,

Adımı bir yabancı gibi anıp geçme öylece.

Bil ki bu yürek sana hem kırgın hem sevdalı,

Bir yanı hâlâ çocuk, bir yanı senden yaralı.

Ve sorarsan bir gün, “Beni hâlâ seviyor musun?”

Gözlerime bak da gör, cevabı kendin bulursun.

Ben belki susarım, belki yüzümü çeviririm…

Ama sen giderken bile içimden sana,

“Kal…” diye seslenirim.