Kalbimin Muamması...

Koşuyorum, ama yollarımda binbir tehlike

Durmak, düşünmek, aklımın uçlarında duruyorum

Her daim sözler gibi hayatımın da tekrarlarından yoruldum

Nefesim yetmiyor uçlarda duran gölgene bile ulaşmaya

Adımlarım küçülüyor, koşsam bile bir adım bile yakın değilim sana

Bir savaş mı, yoksa yok sayılmak mı bu olanlar

Çektiğim dillerde ki çile mi yoksa aptallık mı yaşananlar

Duyuyorum ama anlayamıyorum gerçek mi bu anlatılanlar

Geri gelmez bilirim hep gözü yaşlı beklediğim, bekleyeceğim zamanlar

Korkularımın her daim dostum gibi yakınımda durması

Cesaretsizliğimin öfkemle anlaşıp her adım da bana daha da yaklaşması

Kurallar koydukça, tabularımın tekrar tekrar yıkılması

Daha küçük bir çocuk yüreği taşımaktan korkarken,

Ah...çözemiyorum nereden geliyor bu kalbimin muamması...