Kalbine Benim İsmimi Koy

kalbine benim ismimi koy

bağımlı kalayım gözlerine

içimdeki yolcu buldu seni

bıraktı nehirlerin peşinden

gitmeyi

sessizdir şiirlerim sensiz

kırılan birşeyler var sanki

sensiz ve mevsimsiz

şafağın yere yaklaştığı an

bildik koku vardır ekmekde

şarkılarda, aynalarda...

saz' ın iç sesidir ney'deki

özlemi kim anlatır böyle içli

ateşine düştüm nefes gibi

her akşam uyur iken masal

diye yorumladığım sen söz

ver, düşlerim solmasın...

benim adımı çocuksun koy

büyüyeyim, seninle öleyim